Onderzoeken

CT-scan (computer-tomografie)

Het doel van het onderzoek is om met behulp van röntgenstralen te kijken of er afwijkingen zijn in de organen van het lichaam.

Er worden heel gedetailleerde afbeeldingen gemaakt van dwarsdoorsneden van het lichaam. 
Als u een scan moet krijgen kom je op een beweegbare tafel te liggen die langzaam door een ronddraaiende scanner schuift.  Bij een CT-scan wordt dikwijls gebruikt gemaakt van contraststof, die u ofwel moet drinken of die via een ader wordt ingespoten.  Contraststof die wordt ingespoten via een ader kan u een weeïg warm gevoel geven.

Een CT-scan is niet pijnlijk.  Het is wel belangrijk dat je stil blijft liggen tijdens het onderzoek.  Het idee dat je volledig in een buis terecht komt is onterecht, alleen het deel dat moet gescand worden ligt in de opening van het toestel.

PET-scan (positron emissie tomografie)

Met een PET-scan kan men de plaatsen opsporen waar een verhoogde stofwisseling is.  Men kan bijvoorbeeld op een PET-scan zien of er ziekte-activiteit is in een lymfeklier.  Dit in tegenstelling met een CT-scan.  Met een CT-scan is die lymfeklier ook zichtbaar maar men kan niet zeggen of die lymfeklier actief is of niet.

Met een PET-scan worden foto’s gemaakt na  inspuiting van een kleine hoeveelheid radioactieve stof in een ader in de arm.  Omdat de radioactieve stof een bepaald lichaamsdeel  moet bereiken, moet enige tijd gewacht worden. 

De gammastralen die uw lichaam nu uitstraalt worden vervolgens geregistreerd door een gammacamera.  Het is belangrijk dat u goed stil blijft liggen tijdens de opnamen.  Met behulp van een computer worden de opgenomen gegevens geregistreerd en verwerkt tot foto’s.  De hoeveelheid radioactieve stof is zeer gering en niet gevaarlijk voor u of uw omgeving !

Sinds kort worden PET- en CT-scan gecombineerd door middel van een PET-CT.  Door projectie van de PET-scan op de CT-beelden, kan preciezer bepaald worden welke afwijkingen op de CT-scan kwaadaardig zijn.

Magnetische Resonantie (NMR/MRI)

Magnetische Resonantie is een techniek die beelden vormt door middel van radiogolven in een sterk magnetisch veld. Deze techniek is zeer veilig, kan doorsneden maken in alle vlakken in de ruimte en is bijzonder geschikt voor onderzoek van het ruggenmerg, de hersenen, de gewrichten en weke delen (spieren, ligamenten, enz. ...).

Coloscopie

Het doel van het onderzoek is het bekijken van de binnenzijde van de dikke darm om eventuele afwijkingen te ontdekken. Tijdens dit onderzoek wordt de hele dikke darm geïnspecteerd.

Om de dikke darm te kunnen bekijken wordt een soepele buis (coloscoop) via de anus de dikke darm ingeschoven. In deze soepele buis lopen twee bundels van zeer dunne vezels. Via de ene wordt licht van een lamp geleid en de andere dient om de dikke darm vanbinnen te bekijken. Het voorste deel van de soepele buis kan gebogen worden om gemakkelijk de bochten van de dikke darm te volgen.

Via de soepele buis kan ook een snaar naar binnen geschoven worden om eventueel een stukje weefsel te nemen voor nader onderzoek. Het onderzoek kan soms pijnlijk zijn. Als u tijdens het onderzoek te veel pijn heeft kan een kalmeringsmiddel en/of een middel om de darm te ontspannen via een ader ingespoten worden.

Er is enige voorbereiding nodig bij dit onderzoek. Uw darmen moeten volledig zuiver zijn om de dikke darm goed te kunnen inspecteren.

Gastroscopie

Het doel van het onderzoek is om eventuele afwijkingen te ondekken aan de binnenzijde van de slokdarm, de maag en twaalfvingerige darm.

Met behulp van een gastroscoop, een soepele buis die via de mond wordt ingebracht, wordt de binnenzijde van de slokdarm, maag en twaalfvingerige darm bekeken. In deze soepele buis lopen twee bundels van zeer dunne vezels. 

Via de ene wordt licht van een lamp geleid en de andere dient om het belichte deel van de slokdarm, maag en twaalfvingerige darm te bekijken.  Via de soepele buis kan ook een snaar naar binnen geschoven worden om eventueel een stukje weefsel of slijm te nemen voor nader onderzoek.

Alvorens de gastroscoop wordt ingebracht wordt de keel verdoofd met een spray die wat bitter smaakt.  Deze spray maakt het slikken moeilijker. Om verslikken te voorkomen wordt aangeraden om het eerste uur na het onderzoek niet te eten of te drinken. 

U neemt vervolgens plaats op een onderzoekstafel, waarbij u op uw linkerzijde gaat liggen.  Het onderzoek is niet pijnlijk en u komt niet in ademnood.